Influence: eerste avondvullende ‘magic-conference’

Hoe beïnvloeden bedrijven ons
zo, dat we denken zelf te kiezen?’


Jochem Nooyen bereidt zich voor op
de try-out van ‘Influence’, een voorstelling waarin hij de
reclametrucs van bedrijven op de hak neemt. Hij doet dat met een
nieuwe vorm van theater: magic met een verhaal, of cabaret met
illusies. In alle hectiek maakt hij even tijd voor een telefonisch
interview.

“Ken je die lichtbakken boven de
balie bij McDonalds?”, vraagt Jochem. “Wist je dat daar rond de
25e van elke maand, als iedereen net zijn salaris heeft
gehad, de grote voordeelmenu’s op staan? Tegen het einde van de
salarismaand passen ze dat aan, en staan er euroknallers.” Het
fascineert Jochem eindeloos: hoe het bedrijfsleven en de
reclamebureaus onze keuzes sturen. Precies daarover gaat zijn
voorstelling ‘Influence’.

Jochem is opgeleid als theaterdocent,
en heeft jarenlange ervaring als illusionist, goochelaar, acteur en
regisseur. In ‘Influence’ komt dat voor hem allemaal bij elkaar.
In april heeft hij de eerste try-out. De voorstelling trekt inmiddels
de aandacht van theaterprogrammeurs. Een aantal van hen heeft de
voorstelling al geboekt. “De theaters zeggen dat ze op zoek zijn
naar een meer vernieuwende vorm van magic”, zegt Jochem. “Dat is
dit wel.”

Wat voor voorstelling wordt
‘Influence’?

“Het is een combinatie van conference
en illusie, cabaret en goochelen. Alles draait om beïnvloeding. Hoe
beïnvloeden grote bedrijven ons zo, dat wij toch het gevoel hebben
dat we vrije keuzes maken? Ik leg dat uit, en pas die trucs ook toe
op het publiek.”

Cabaret en magic, dat is een
bijzondere combinatie.

“Het bestaat nog niet. Je hebt
natuurlijk de serieuze illusieshows, zoals Hans Klok, en je hebt ook
een luchtigere vorm van magic, met grappen. Maar dit is een
conference. Hij is om te lachen, maar heeft ook inhoud, zoals
cabaret.”

Wat wil je bereiken bij het publiek?

“Ik wil mensen verwonderen. Zowel met
feitjes over verleidingstrucs – ‘Dat wist ik helemaal niet!’ –
als met mijn eigen illusies – ‘Hoe kan dat nou?’ Geen opgeheven
vingertje, maar ik wil mensen wel aan het denken zetten. Wist je
bijvoorbeeld dat Coca-Cola met een hersenscan onderzoekt hoeveel
bubbeltjes per vierkante centimeter het beste zorgt dat je dorst
krijgt? Heel veel bedrijven gebruiken hersenscans…. O, sorry, ik
moet even de deur opendoen. Er wordt kleding bezorgd die ik nodig heb voor de voorstelling.”

“Zo, daar ben ik weer. Het is
hartstikke druk: het ene moment zit ik achter de naaimachine een
naaktpak te stikken dat ik in de voorstelling draag, het volgende
moment overleg ik over een animatie die ik gebruik, dan ben ik weer
in de stad om een filmpje op te nemen. Ondertussen ben ik aan het
repeteren met een regisseur, en aan het schaven aan de teksten.”

Wat is je grootste voorbeeld uit het
cabaret?

“Ehm…ja… Theo Maassen. Maar schrijf dat maar niet op, want ik wil mezelf absoluut niet met hem
vergelijken. Ik vind het fantastisch hoe hij een ander licht op iets
kan laten schijnen, hoe hij je tot andere inzichten brengt. Dat
probeer ik – op mijn eigen manier – ook te bereiken.”

Waarom moeten we komen kijken?

“O, daar kan ik natuurlijk op antwoorden met een typische beïnvloedingszin: ‘Omdat dit dé
voorstelling is waar iedereen het straks over heeft!’ Maar even
serieus: je moet komen kijken als je het leuk vindt om bedonderd te
worden, en wilt weten hoe commerciële trucs werken. Je krijgt een
hele leuke avond, waar je nog lang over napraat.”

“O, er staat weer iemand aan de deur.
Nog meer spullen waar ik op zat te wachten. Momentje.”

Je investeert heel veel in deze
voorstelling. Zowel geld als tijd.

“Ja. Ik kan echt drie nachten wakker
liggen om te bedenken hoe ik met een illusie een elektrische fiets op
het podium kan laten verschijnen. Ik vond het belangrijk om me door
het verhaal te laten leiden, en daar de illusies bij te bedenken, in
plaats van dat het verhaal in dienst staat van de trucs. Maar daarmee
maak ik het wel lastiger voor mezelf.”

Waarom doe je dat?

“Ik geloof heel erg in dezevoorstelling.
Zowel in het verhaal dat ik wil vertellen, als in de
vorm waarin ik het doe. Dit is echt een toevoeging aan het bestaande
theateraanbod. En ik wil dit gewoon maken. Ik heb heel veel zin om dit te gaan spelen.”

“Maar om dat te laten lukken, moet ik
nu weer verder met de naaimachine!”

naaimachine

 

 

1 antwoord

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *