Kartonnen zeppelin

Vliegen in en zeppelin

Als kleine jongen van vijf jaar wilde ik samen met mijn vriend Marcoen een zeppelin maken uit kartonnen dozen. Waarom? We wilden vliegen. Hoog boven alles uit. Waarom van karton? Omdat de Edah, de winkel aan de overkant, dat voldoende voorradig had. We konden nog dromen, we dachten niet ‘dit is ridicuul’ of ‘dat kan toch helemaal niet’. We begonnen gewoon met de eerste stap. We brachten alle kartonnen dozen die we konden dragen naar het grasveld voor ons huis, en begonnen te knippen. Kortom: we begonnen gewoon, om zo te kunnen zien wat de volgende stap was. We dachten: ‘Als we eenmaal de mand hebben voor onder de zeppelin, dan zien we daarna wel verder.’ Ons geloof dat het zou gaan lukken was groot. Wij waren ervan overtuigd dat er binnenkort een echte zeppelin op het veld zou staan, die ons de stad van boven de huizen zou tonen. Toen de hele mand van karton was ingericht met een stuur, een rem en een kastje voor borden en bestek, was de dag om en kwam de moeder van Marcoen hem halen. De volgende dag kwam de oud-papierman langs – terwijl wij nog op school zaten. Later leer je om, voordat je begint, beter in te schatten of iets haalbaar is. Maar helaas leer je ook af te blijven geloven in wat je bedenkt. Als je als goochelaar iets creëert, is het soms moeilijk te voorspellen of het haalbaar is. Dus zet ik altijd de eerste stap, om zo te kunnen zien wat de volgende stap is. En de stap daarna. Vergeet niet te dromen en zet die eerste stap om je dromen te verwezenlijken. zeppelin

 

0 antwoorden

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *